Een Boheemse adelaar, gevangen in een witte stip tegen een bloedrode achtergrond. Met die typische oogopslag, die geen enkele gedachte of emotie verraadt, toont Freddy Trump de nieuwe Amerikaanse vlag. Naast hem kijken vader Baron en opa Donald goedkeurend toe. De gebarsten adertjes in het gelaat van voormalig president Baron zijn haast tellen. Ik bestudeer … Meer lezen over De gemene deler (fragment)
De feestelijk bedoelde slogan van het oogstseizoen, dat loopt van het najaar tot aan de winter, luidde: ʻGo wild!ʼ Deze slogan bevatte een leuke kwinkslag, want niet alleen werden natuurliefhebbers ermee opgeroepen ʻde wildernisʼ in te trekken, tevens werden ze ermee aangemoedigd om helemaal ʻwildʼ te gaan op het gebied van dodelijk wapentuig. Immers: jagen … Meer lezen over God bless America – het ‘oogstseizoen’
Alma is bijna zestien en woont met haar vader en jongere broer in het zuiden van San Pedro Sula. Steeds nadrukkelijker maken gewelddadige drugsbendes daar de dienst uit. Tot in de diepste vezels van de samenleving is hun terreur voelbaar. Zozeer zelfs, dat Alma niet meerweet of ze haar eigen broer nog wel kan vertrouwen. … Meer lezen over Alma, het verhaal van een vlucht
Vanuit Nederland hadden we een huis ‘geregeld’. De professor bij wie mijn geliefde ging werken, was zo aardig geweest om de bezichtiging namens ons voor haar rekening te nemen. Na afloop daarvan raadde ze ons vol overtuiging aan om het huis te huren, voor de op dat moment in onze oren belachelijk hoge huurprijs van … Meer lezen over Verboden te dansen
Op voorhand wist ik zo weinig over Wisconsin of het Midwesten van de VS, dat ik er geeneens vooroordelen over had. Het enige waar ik de naam van de staat Wisconsin van kende, was van de eindtune van eerder genoemde, wat brave serie That 70’s show, waarbij iemand aan het einde roept: ‘Good evening Wisconsin!’. … Meer lezen over ‘Gemütlichkeit’
Ik word wakker van een donderend geraas. Alsof er vlak naast ons huis een squadron helikopters is geland. We wonen nu anderhalf jaar in een westelijke buitenwijk van Madison, en in onze straat gebeurt normaal gesproken nooit wat, dus deze herrie is ongekend. Als ik de gordijnen een stukje opentrek, zie ik wat er aan … Meer lezen over Go wild!
Leuk nieuws: zaterdag 2 november treed ik op op Crossing Border, het tofste internationale literatuurfestival van het land!
Vorige keer had ik het op misschien wat al te weinig vleiende wijze over De Utopisten van Louise O. Fresco. Tevens maakte ik een vergelijking met een boek dat mij, in tegenstelling tot Fresco’s roman, nu eens wél heeft weten te bekoren, dit bijna ondanks het feit dat het in 2008 ook genomineerd was voor … Meer lezen over literatuur met een moraal: Maxim (toen nog Marjolijn) Februari – De Literaire Kring
Een nominatie voor de Libis Literatuurprijs, stelt dat kwaliteitstechnisch nou nog wat voor, of blijft het gewoon huilen met de pet op om het zoveelste slechte Nederlandse boek? Ik heb de proef op de som genomen met een nominatie van afgelopen jaar, namelijk De Utopisten van Louise O. Fresco... Hieronder geef ik, de mij zo … Meer lezen over Nijmegen aan de Maas: de wondere wereld van Louise Fresco’s Utopisten
Home 